ของเล่นที่แพงขึ้นเรื่อยๆ

ตอนเป็นเด็ก เราก็เล่นของเล่นเด็ก ก็มีความสุขมากพอแล้ว
คนเราพอโตขึ้น ทำไมความสุขมันราคาแพงขึ้นตามไปด้วย
บางคนอยากได้รถสปอร์ต บางคนต้องมีเครื่องเสียงราคาแพง
บางคนก็ซื้อตุ๊กตายางราคาเป็นแสน
หรือว่า เราโตขึ้นมาพร้อมกับความอยากได้ที่มันแพงขึ้นด้วยเช่นกัน
ทำไมตอนเป็นเด็ก แค่ก้านกล้วย เราก็มีความสุขกับมันได้
แค่เก็บก้อนหินมาโยนเป็นหมากเก็บ ก็สนุกแล้ว
เราจะมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้เชียวหรือ
ผมไม่อายหรอกที่จะบอกว่า ตอนเป็นเด็กผมชอบคุ้ยขยะ
หาสิ่งของต่างๆ ที่คนเขาทิ้งมาเล่นกันอย่างสนุกสนานกับเพื่อน
หนังยางหนังสติ๊ก เป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับเด็กที่เล่นเป่ากบ
ความใส่ใจกับความสุขเล็กน้อยของเรา หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่
มันหายไปพร้อมกับสังคมเมืองหรือไม่
พร้อมกับการผุดเกิดของห้างสรรพสินค้าหรือเปล่า
พร้อมๆ กับทักษะในการใช้มือ เท้า ความสามารถที่เราฝึกได้ก็หายไปเช่นกัน
เรากลับไปนิยมของแพงขึ้น ตามกระแสที่คนเขาบอกว่าดี เลิศ หรูและทันสมัย
ไม่ตกเทรน หากไม่มี เราก็ไม่มีความสุข