ผมเคยเป็นสมาชิกแอมเวย์ถึงสองรอบ
ผมชื่นชมระบบการตลาดที่ยุติธรรม ใครทำมากได้มาก ใครทำน้อยได้น้อย
ผมชอบสังคมคนในกลุ่มแอมเวย์ ที่มีน้ำใจ ให้อภัยกันง่ายๆ
ผมชอบปรัชญาดีๆ ที่เค้านำมาสอน ถ่ายทอดกัน
เป็นการสร้างคน สร้างบุคคลิกผู้นำ กล้าพูด กล้าคิด กล้าแสดงออก
ผมชอบสินค้า ที่มีคุณภาพสูงมาก
เป็นระบบทุนนิยมที่ดีที่สุด เท่าที่ผมเคยเห็นมา
แต่ทำไมแอมเวย์ ไม่รุ่งเท่าที่ควร ทั้งๆ ที่ดีทุกอย่าง
แล้วอะไรล่ะที่คาใจผม
วันนี้ ภาพของแอมเวย์ ติดภาพลบ เป็นขาลงอย่างน่าใจหาย
คือคนที่คอยหาเกาะกินอยู่กับเพื่อนฝูง
คอยตามจิกเพื่อนไปฟังประชุม ทั้งๆ ที่อีกด้านหนึ่งคือ
การเป็นโอกาสที่ดีที่เราได้ไปฟังคนเก่งๆ ที่ประสบความสำเร็จมาพูดให้เราฟัง
แอมเวย์สอนให้ผมเป็นผู้ให้ ก่อนที่เราจะเป็นผู้ได้รับ
ณ วันนี้ ผมรู้ซึ้งทุนนิยม และมารู้จักบุญนิยม หรือเศรษฐกิจพอเพียง
ผมเลือกไปนั่งดูใจตัวเองอย่างสงบ ในวัดอุโมงค์
มากเสียกว่าการไต่เต้าเพื่อให้ได้เป็นเศรษฐีพันล้าน อย่างที่เกือบทุกคนใฝ่ฝัน
แอมเวย์เป็นตัวอย่าง ของการทำดีแล้วไม่ได้ดี เพราะมันมีเหตุ ซ่อนปมมันอยู่
ทำไมสิ่งที่ดีที่สุดในโลก ผู้คนถึงไม่เหลียวแล
หรือว่า บางทีของดี ก็ขายไม่ได้เสมอไป อะไรที่อยู่เบื้องหลัง
แรงสะท้อนกลับมากระแทกระบอบแอมเวย์ นั้นรุนแรง สาหัส
ไม่แปลกหรอก นั่นเป็นเพราะเป็นกฎการสะท้อนกลับ นั่นเอง
แอมเวย์ดำเนินกลยุทธ์ เอาความโลภของคนมาเป็นตัวกระตุ้นยอดขาย
สุมฟืน ความอยากเป็นเศรษฐี อยากได้เกียรติ อยากไปเที่ยวรอบโลก
เร่งเร้าให้มารในใจมนุษย์ออกมาเพ่นพ่าน ทั่วสังคม
จนคนอื่นมองเป็นตัวประหลาด
ความโลภของคนที่ทำแอมเวย์เพราะอยากรวยนั้น ถ้ามีมิเตอร์วัด
เครื่องวัดคงพังไปนานแล้ว
เมื่อมนุษย์ถูกความอยากมีอยากได้เข้าครอบงำ ก็จะหลงลืม จิตใจเดิม
อันผ่องใส ลืมมิตรภาพ หลงทางจ่อมจมอยู่กับความอยากรวย
จริงๆ แล้ว ความร่ำรวย มิใช่จุดหมายของระบอบแอมเวย์หรอก
มันคือผลพลอยได้ต่างหาก เป็นเพียงผลพวงของความสำเร็จ
สาระและปรัชญาของระบบที่ทุกคนลืม ก็คือ
"การเป็นผู้ให้"
เรามีสิ่งดีๆ เราย่อมอยากให้ผู้อื่นได้รับในสิ่งดีๆ ด้วย
กฎนี้ ย่อมมีการสะท้อนกลับ เมื่อให้มาก ให้ถูกคน
การสะท้อนกลับก็ยิ่งแรงเป็นทวีคูณ
แต่อย่ามาหวัง สร้างเงื่อนเวลา ว่าจะสำเร็จเมื่อใด
จงลืมเกียรติยศที่อยากได้ ลืมว่าจะหวังรวย หรือเที่ยวต่างประเทศฟรี
ดำรงตนเป็นผู้ให้ เปลี่ยนนโยบายการตลาดเสียใหม่
สังคมแอมเวย์ จะเป็นสังคมที่น่าอยู่ที่สุด ของระบอบทุนนิยม
วันอังคารที่ ๑๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น