ไม่ดีพอ ไม่รักดี

ผมได้ยินคำว่าฉันไม่ดีพอ แล้วรู้สึกแปลกๆ
คนเรานั้น ไม่ควรดูแคลนคุณค่าตนเอง
อย่านึกโทษตนเอง ว่าเป็นคนไม่รักดี (ตามเพลง)
เมื่อใดที่เราตั้งจิตว่าไม่ดี เราก็ไม่ดี ตามที่โปรแกรมของจิตตั้งไว้
ทุกคนมีพื้นฐานเป็นคนดี แต่ถูกสังคมชักลากไป จนเห็นผิดเป็นชอบ
เห็นกงจักรเป็นดอกบัว อย่าประชดตนเองว่าเป็นคนไม่รักดี

คุณความดี คือคุณค่าของคน ไม่ใช่ความรวย
เพราะทรัพย์สมบัติเอาติดตัวไปไม่ได้ แต่ความดีจะติดตัวเราไปตลอดกาล
เมื่อดีมาก ก็เป็นคนที่มีค่ามาก
เหมือนเพชร ทับทิม ทอง ที่เนื้อดีมาก ก็มีราคามาก
อยู่ที่ว่าเราจะเลือกทำตัวให้มีค่าหรือไม่
ถ้าเราทำตัวเหลวแหลกไปวันๆ
คุณค่าเราอาจจะไม่เทียบเท่าคนกวาดถนน คนเก็บขยะ
ที่เขายังมีประโยชน์ต่อสิ่งแวดล้อม
ถ้าดีไม่ได้ ก็ควรยกมือไหว้คนกวาดถนนและคนเก็บขยะเสีย

แม่เหล็กก็ดึงดูดแม่เหล็กด้วยกัน หิน กรวดทรายในแม่น้ำก็มีการแยกกันอยู่
เป็นธรรมชาติ หากเราดี เราก็จะเจอคนดี
หากเราร้าย เราก็จะพบแต่คนร้ายๆ เจอแต่เรื่องร้ายๆ
วันหนึ่ง เราอาจได้แฟนเป็นโจร อย่าได้โทษเขาที่เขาเป็นโจร
ให้มองดูที่ตนเองว่าเราทำตนเองให้มีคุณค่ามากน้อยเช่นไร
ถึงได้ดึงดูดโจรมาอยู่ด้วย
ก็เหมือนกับแม่เหล็ก หากเราเป็นคนดี ก็จะดึงดูดคนดีมาอยู่ด้วย
หากเราร้าย ก็จะดึงดูดคนร้ายๆ มาอยู่ด้วย
อย่าไปโทษที่เขาร้าย ให้โทษที่ตนเองก่อนที่ทำตัวร้ายก่อน

ทุกอย่างมันเป็นไปตามกฎธรรมชาติ
ก็เหมือนอัญมณี ที่มีค่ามากก็น่าทะนุถนอม คนเราก็เหมือนกัน
การทำตัวมีคุณค่า ก็ย่อมน่าทะนุถนอม น่ารัก น่าเก็บรักษากว่าคนที่เอาแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ
เราจะเลือกเป็นอัญมณี หรือเลือกเป็นก้อนหินที่มีอยู่เกลื่อนกลาด
ก้อนหินมีอยู่มากเพราะไร้ราคา เหมือนคนชั่วที่มีอยู่มากเพราะไม่รู้คุณค่าแห่งชีวิต
ไม่รู้ว่าความดีนั้นมีค่าอย่างไร

ความดีงามนี้แหละ จะรักษาคุณค่าของเรา ไว้ให้นาน
จะอยู่ที่ไหนก็ตาม อย่าทิ้งความดี
"จงลืมอดีตเสีย แล้วตั้งต้นใหม่" ไม่มีคำว่าสายเกินไป

การบอกกล่าวจึงทำได้เพียงแค่ชี้นำ เปรียบไปเหมือนกับชี้ให้เห็นประตู
การเดินออกประตูจึงเป็นหน้าที่ของท่านเอง
ที่จะคิดตรึกตรองดูว่า เราจะเป็นอัญมณีหรือเป็นก้อนหิน
หากเราเลือกก้อนหิน (เพียงเพราะว่าจะประชดใครหรือประชดตนเองแค่ชั่ววูบ)
ก็ไม่ต้องมาเสียใจใดๆ ในภายหลัง ว่าไปเจอก้อนหินเช่นกัน
อย่าเชื่อในเนื้อเพลง ที่อาจทำให้เราหลงทาง ที่สนองแค่อารมณ์ชั่ววูบ
เนื้อเพลง ไม่ใช่คำสอนที่จะเอามายึดเป็นที่ตั้ง
บทเพลงในโลกปัจจุบันเป็นเพียงการค้าในโลกทุนนิยม
ที่หวังแต่จะได้กำไร ไม่คำนึงถึงความรับผิดชอบต่อสังคม
เขาเพียงแค่เขียนให้สะใจคนฟัง ถูกอารมณ์ แต่ไม่ได้คิดจะสร้างสรรค์ใดๆ
หรือชักจูงไปในทางที่ถูกต้อง
ฟังเพลงได้ แต่อย่ายึดเอามาเป็นหนทางดำเนินชีวิต

จงระวังเพื่อนชักจูงไปในทางที่ผิด
การคบมิตร จึงสำคัญมาก จึงเป็นมงคลข้อแรกของชีวิต
เมื่อใดที่ทุกข์ร้อน การฟังคำชี้นำที่ผิด จะทำให้เราคิดผิด
และทำผิดไปตลอดกาล โดยไม่รู้ตัว อาจจะสะใจในตอนแรก
แต่ขมตอนปลาย
ทำให้เรา ไขว้เขว สับสน และตัดสินใจทำไป
เพียงเพื่อเอาใจเพื่อน
เกรงใจเพื่อน กลัวเพื่อนจะดูแคลน กลัวเสียเพื่อน
แต่ในข้อเท็จจริง เพื่อนนั้น อยู่กับเราไม่นาน เดี๋ยวก็แยกจากกันไป
เดี๋ยวก็ไปมีครอบครัวกันใหม่ เดี๋ยวก็เรียนจบ ไปตามทิศทางของตน
สิ่งที่หลงเหลือไว้ คือ การตัดสินใจของเราขณะนั้น มันส่งผลไปถึงอนาคต
เราจะเสียใจภายหลังไม่ได้ เพราะเราเลือกเชื่อเพื่อน
แทนที่จะเลือกการเชื่อตนเอง
ยามสับสน ต้องทนทุกข์นั้น สำคัญมาก
หากมีเพื่อนไม่ดี ชี้นำในทางที่ผิด ก็จะผิดพลาดไปตลอดชีวิต
การตัดสินใจในเรื่องหนึ่งๆ นั้น สำคัญเสมอ แม้เป็นเพียงเรื่องเล็ก
ก็เป็นเหตุไปสู่เรื่องใหญ่
การเด็ดดอกไม้ ย่อมสะเทือนถึงดวงดาวฉันใด
ทุกสิ่ง จะเป็นเหตุเป็นผลกันเสมอ
เพื่อนดีนั้นหาได้ยาก มีน้อย เรามักมองไม่เห็น หรือมักขัดใจเราเสมอ
เพื่อนที่จะอยู่กับเราไปตลอดชาติ นั่นคือตัวเราเอง เป็นเพื่อนของตัวเอง
ยามมีปัญหา หากมีเพื่อนไม่ดีแล้ว ก็อย่ารับฟังเสียดีกว่า
เพราะจะมีแต่คำปลอบโยนที่เต็มไปด้วย ความชิงชัง ยุยง ยุแหย่
ไม่สร้างสรรค์ใดๆ มีแต่จะทำลาย แต่ฟังดูดี ทำให้เราสบายใจแค่ชั่วครู่
แล้วก็บาดเจ็บในบั้นปลาย เหมือนน้ำผึ้งที่อาบใบมีดโกนอยู่
ท้ายที่สุด เมื่อไม่มีเพื่อนหลงเหลืออยู่แล้ว ก็เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมา
ผิดตั้งแต่ต้นจนจบ นั่นคือ สายเกินไป
การได้อยู่ลำพังคนเดียว อยู่กับตนเอง เรียนรู้ตนเอง
ยังมีประโยชน์มากกว่า

การที่จะเป็นเพชรได้ ก็ต้องผ่านความร้อน หนาว การขัดถู
แรงกดดันนานัปประการ เพชรจึงได้ชื่อว่าเพชร แข็งแกร่ง
มีคุณสมบัติในทางวัตถุที่นิยมว่าเลิศ มีราคา หาได้ยาก
แม้จะผ่านอุปสรรคใดๆ ก็ยังทรงคุณสมบัติเดิมตั้งแต่ต้นจนเป็นเพชร
เพชรจะไม่แปรเป็นหิน แม้อยู่ท่ามกลางหิน ทราย กรวด

คนที่ดีนั้นหาได้ยากก็เหมือนกับเพชร ต้องผ่านแรงกดดันนานัปประการ
ถูกแรงเสียดทานจากสังคมและโลกที่สับสน
แต่ต้องทรงคุณสมบัติของความดีดั้งเดิม ขัดเกราตนเอง
แม้อยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูง ชนหมู่มาก ก็ไม่ทิ้งคุณสมบัติเดิมของตน
ไม่หลงแปรเปลี่ยนธาตุเดิมของตน

การดูแคลนตนเองว่าไม่ดีพอ หรือไม่รักดี ทำไม่ได้
จึงเป็นการดูแคลนศักกายภาพตนเอง ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มต้น
หินทุกก้อน ล้วนแล้วแต่มีโอกาสเป็นเพชร ถ้าแข็งแกร่งพอ

คนเราคนหนึ่ง เกิดมาก็ผลาญทรัพยากรโลกไปจำนวนมากแล้ว
เราอย่าได้ผลาญให้มากขึ้นกว่าเดิม เพียงเพื่อสนองความต้องการ
อันไม่มีสาระของตนเองเลย