กิจกรรมการลดความรู้สึกว่าตนเองสำคัญนั้น น่าสนุก
เราจะมีการรู้สึกตัวมากขึ้น(สติ) นั่นคือสิ่งที่เราหวังมากที่สุดในชีวิตนี้
การที่เราหยิ่งผยอง คิดว่าตนเองนั้นสำคัญมาก ต้องมีเกียรติ ศักดิ์ศรี
ผู้ใดจะหมิ่นหรือดูแคลนมิได้ การปลูกฝังความคิดเหล่านี้ ล้วนเป็นโทษหนัก
ในภายภาคหน้า(อ้างถึงหัวข้อ อยากสำคัญ)
ผมยังค้นพบสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ ที่จะลดความสำคัญของตนลงไป
มีลูกน้องโทรมาบอกในเรื่องที่ผมรู้อยู่แล้ว แทนที่เราจะบอกว่า
รู้แล้ว ไม่ต้องพูดต่อ
แต่พึงระลึกว่า ข้อความที่เขายอมเสียเงินค่าโทรศัพท์มาบอกเรา นั่นคือ
ความหวังดี จงรับฟังและขอบคุณเขา ปลายสายเขาจะชื่นใจมากเสียกว่า
การที่เราทำเป็นอวดดี แล้วเบรคเขา
ผมพบอีกอย่างหนึ่งว่า การนอนเสื่อก็ลดความรู้สึกสำคัญตนได้เช่นกัน
เผอิญว่าไปตรงกับ ศีลข้อหนึ่งในศีลแปด เกี่ยวกับไม่นอนบนที่นอนสูงใหญ่
ศีลข้อนี้ บัญญัติขึ้นมาเพราะอะไรผมไม่รู้
แต่ผมรู้ของผมว่า
การนอนกับพื้น ทำให้ความรู้สึกเราอยู่ติดดิน ไม่หยิ่งผยองโดยอัตโนมัติ
รู้สึกเสมอว่าต้อยต่ำ ทุกวันนี้ผมกลับมีความสุขในการนอนเสื่อ
มากกว่าการนอนบนเตียงอันหนานุ่ม
ในขณะที่คนอื่นๆ นอนอยู่ระดับเหนือเรา
เรานอนอยู่ระดับล่าง มันเป็นฮวงจุ้ยของใจ ไปโดยอัตโนมัติ
มันทำให้เราเกิดการถ่อมตน สำคัญตนเองน้อยลง
ผมยังพบต่อไปอีกว่า
การกราบพระก่อนนอนนี่แหละ ยังช่วยได้มาก
การที่มือและศรีษะกราบจรดแทบพื้น นิ่งๆ มีสติระหว่างกราบนี่แหละ
เป็นความรู้สึกวิเศษ
การที่หัวติดพื้น เป็นการลดความสำคัญของตนออกไปโดยสิ้นเชิง
เป็นการกราบบุคคลที่ควรบูชา ไม่ใช่เพียงแค่พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
แต่รวมถึงบิดามารดา ครูบาอาจารย์ พี่ เพื่อนหรือแม้กระทั่งน้องที่น่าเคารพ
คนเรามักจะรีบกราบแบบลวกๆ ให้เสร็จเร็วๆ เหมือนรีบร้อนจะไปเสียชีวิตที่ไหน
โดยไม่ได้คำนึง ถึงสิ่งที่ควรเคารพระหว่างกราบ
การกราบของสันติอโศกนั้น น่าสนใจมาก
ทั้งศรีษะและมือจะค่อยๆ แผ่ไปข้างหน้า พอจรดพื้นก็จะแช่อยู่ราวห้าวินาที
ช่วงที่แช่อยู่นั้น คือช่วงที่ดีที่สุด ที่จะระลึกถึงสิ่งที่ควรสักการะ
เป็นวินาทีแห่งการรู้สึกตัว
คนเรามักจะติดที่ชอบทำอะไรเร็วๆ
การที่ช้าบ้าง จะทำให้คิดอะไรได้มากขึ้น เข้าถึงสาระของมันได้ชัดเจนขึ้น
การเข้าถึงสาระของการกราบก็เช่นกัน
การลดความสำคัญของตนเองนั้น เป็นการหยุดต้นเหตุแห่งความเสียใจทั้งปวง
ที่จะตามมา เป็นก้อนมหึมาที่เราไม่คาดคิดมาก่อน
วันหนึ่ง จากยศนายพัน อาจต้องถูกไล่ออก
มาเป็นคนขี่มอเตอร์ไซด์รับจ้างหรือขับตุ๊กๆ
เพียงเพื่อหาเลี้ยงชีพไปวันๆ ถามว่าทำใจได้หรือไม่
วันหนึ่งที่แฟนเรา สุดที่รัก ไปมีคนใหม่ หรือทิ้งเราไป
ถามว่าทำใจได้หรือไม่
วันหนึ่งที่ทรัพย์สมบัติ เงินทอง ถูกลักขโมยไป หรือไฟไหม้บ้าน
เราจะทำใจได้หรือไม่
วันนั้น เราจะเข้าใจถึงคุณค่าของการลดความสำคัญของตน
การไม่ยึดเหนี่ยวในสิ่งที่ตนมี สละออกไปได้โดยง่ายดาย
วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น