ศาสตร์แห่งการกลัวผี

ผมให้ความสนใจว่า ทำไมคนทุกชาติ
ไทยจีนฝรั่งควบญี่ปุ่น กลัวผี
มันปรากฎอยู่ในหนังของทุกชาติ
หนังไทย ดูเหมือนจะสร้างหนังผีได้หวาดเสียวถึงใจคนไทยที่สุด

กระบวนการทางจิตที่กลัวผี
มันเกิดขึ้นได้แม้กระทั่งคนเป็นนักวิทยาศาสตร์
ก็ยังกลัวผี แม้ชั่วชีวิตหนึ่งไม่เคยเห็นผีตัวเป็นๆ แต่ก็กลัว

กระบวนการเหล่านี้ถูกวางไว้อย่างแยบคาย
ตอนเป็นเด็ก เราถูกบอกเสมอว่า ทำตัวไม่ดีผีจะมากินตับ
ผีตากผ้าอ้อม, ถ้าร้องไห้ผีจะมา เราจะหยุดร้องทันที
นอนหายใจไม่ออกคือผีอำ, ผีกระสือ
ปรากฎการณ์ใดๆ ก็ตามที่หาคำอธิบายไม่ได้
เราโยนให้ผี รับผิดชอบร่ำไป
ดูเหมือนว่า คำว่าผี จะเป็นยาขมสะกดพฤติกรรมเด็กได้ชะงัก
เราเองจึงผูกพัน อยู่กับผีมาตั้งแต่เด็ก

สังเกตไหมว่า คนกลัวผี มักจะชอบดูหนังผี
ยิ่งกลัวยิ่งดู เหมือนเป็นกฎธรรมชาติ
ใครที่ดูหนังผีแล้วบอกว่าไม่กลัว
ลองพิสูจน์คำพูดเค้าโดยให้เดินไปที่ป่าช้าตรงเมรุเผาศพคนเดียวตอนตีสอง
หรือห้องเก็บศพในโรงพยาบาลตอนดึกๆ จึงจะเชื่อได้ว่าเขาไม่กลัวจริง

เมื่อไหร่ที่เราเดินไปคนเดียว เงียบๆ ยามดึกสงัด
เราจะระแวงผีจะโผล่มาตรงมุมตึก
เวลาไปอาบน้ำในโรงแรมเก่าๆ เราจะจินตนาการถึงฝักบัวในห้องน้ำ
มีเลือดไหลออกมาแทนที่จะเป็นน้ำฝักบัว
บางทีกลัวว่าผีจะโผล่ออกมาจากใต้เตียง
สิ่งเดียวที่คุ้มครองเราได้คือการคลุมโปงผ้าห่ม
แต่ไม่วาย ว่ามันจะโผล่มาจากใต้ผ้าห่ม

ปรากฎการณ์นี้ มันมาจากฉากต่างๆ ในหนังที่เราดูนั่นเอง
ธรรมชาติที่เรา Input ข้อมูลอะไรเข้าไป สมองมันย่อมประมวลผลสิ่งนั้นออกมา
ถ้าเราไม่อยากให้ภาพผีผูกคอตายนั้นทะลึ่งโผล่ขึ้นมาอีก
สิ่งที่เราต้องทำ คือพยายามลบข้อมูลนั้นออกไปเสีย
แม้ว่าเราจะบีบบังคับสมองให้ลบไม่ได้ เราหยุดได้ด้วยการไม่เพิ่มข้อมูล
ผมหยุดดูหนังผีมานานแล้ว ใช้เวลาเข้าช่วยในการให้ลืมๆ ภาพผีจากหนังออกไป

พี่ปู่เคยพูดน่าสนใจว่า
เพราะมันมีรูปร่างเป็นคน เราถึงได้กลัว
ถ้ามันเป็นผีไก่ หรือผีนก เราจะกลัวอยู่หรือไม่

ผมคิดว่า จริงๆ แล้วเราอาจจะกลัวความตกใจมากกว่า
เพราะเราไม่เคยเจอจริงๆ เรากลัวว่ามันจะมาแบบจรวด
แต่สมมติว่า บอกล่วงหน้าสัก 5 นาที ว่าจะมาแล้วนะ
เรายังพอมีเวลาตั้งตัว ทำใจกับสิ่งที่กำลังจะปรากฎอยู่เบื้องหน้า
เราอาจจะตกใจอยู่ดี แม้ว่าทำใจ 5 นาทีแล้ว
หากภาพที่ปรากฎต่อหน้า เป็นภาพศพเละๆ เน่า เหม็น
แต่ถ้าเรารู้ก่อนหน้านั้น ว่าจะเป็นภาพศพเน่าๆ เราก็จะทำไจได้อีกระดับหนึ่ง
จริงๆ แล้ว เรากลัวอะไรกันแน่ ท้ายที่สุดคือกลัวความไม่รู้หรือเปล่า
เพราะเราไม่รู้ เราถึงได้กลัว ไช่ไหม?


จริงๆ แล้ว ผีมีจริงหรือไม่ ตามที่ศึกษามา
ภาษาในทางเทคนิคเรียกว่า สัมภเวสี
คือการที่วิญญาณออกจากร่างแล้วอยู่ระหว่างรอการเกิด
จะมีทั้งรูปร่าง เครื่องแต่งกาย หน้าตา สภาพที่เป็นอยู่ก่อนตาย
แต่อาศัยอยู่อีกมิติหนึ่ง ทุกวันนี้ เราอาจเดินชนไปมากับผีอยู่ก็เป็นได้
แต่เรามองไม่เห็น, บางที หมาหรือแมวอาจจะมองเห็น ถึงได้ร้อง เห่าหอน
มีปฏิกิริยาตอบรับ
ผีมันทำอะไรคนไม่ได้เลย ถ้ามันทำได้ เจ้าพ่อภาคตะวันออก
หรือแคล้ว ธนิกุล คงมาไล่ฆ่าล้างแค้นคนที่คนที่เอา M16 มาถล่มเขา
รวมถึง อบต, กำนัน, ผู้ใหญ่บ้านต่างๆ ที่ถูกฆ่าเพราะผลประโยชน์ประมูลงาน
คงไม่เก็บเอามือปืนไว้ลอยนวลหรอก ผีสู้กับคนผมเห็นแต่ในหนัง
หลอกกันไป ก็หลอกกันมา สุดท้ายก็หลอกกันเอง

สิ่งที่เราควรมีคือ เมตตา ต่างหาก
เห็นใจเขาหน่อย เค้าไม่ได้ไปผุดไปเกิด
ทำบุญอะไรสักอย่างให้เค้า อนุโมทนาสาธุเอาก็ได้
ถ้ามีเมตตาพอ ก็แผ่ไปสักหน่อย ให้เค้าได้รับรู้ว่าเราเป็นมิตรนะ