วันอังคารที่ ๑๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐

กิริยาก็เป็นภาษาเช่นกัน

ผมขาดสติ ขับรถเปลี่ยนช่องทางโดยไม่ได้มองด้านข้าง
เกือบชนกับรถที่มาข้างหลัง เขาบีบแตรอยู่สองครั้ง
ผมชะลอรถ นึกเสียใจอย่างแรง จะขอโทษเค้าอย่างไรดี
เขาคงโมโหมาก ผมชะลอรถให้เขาแซงขึ้นไป
โบกมือพร้อมกับก้มหัวให้หนึ่งขยัก แสดงคำว่า ขอโทษคร๊าบอย่างรุนแรง
ได้ผลมาก เขาโบกมือตอบกลับ และยิ้มให้ เหมือนคำว่า ไม่เป็นไร
แล้วความขุ่นข้องหมองใจของผม ก็หายไป
เชื่อว่าของเค้าก็คงหายไปด้วย

ไม่มีความคิดเห็น: