ของที่เคยหายเป็นประจำ
ผมสนใจว่า กุญแจป้องกันที่ดีมากที่สุด คือการใส่ใจ
ปากกาสไตลัส ที่ติดอยู่กับเครื่องโทรศัพท์ Pocket Pc หายบ่อยมาก
ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการออกแบบมา เพื่อให้มันหายบ่อยๆ ด้วยหรือเปล่า
จะได้ขายไอ้ปากการาคาแพงนี้ได้ด้วย บางครั้งที่เสียบอาจจะแน่น ก็หายได้
ผมทำหายอยู่ประมาณสามถึงสี่ครั้ง เป็นเหตุให้ต้องซื้อใหม่อยู่เรื่อยๆ
ครั้งสุดท้าย มันไม่เคยหายอีกเลย แม้ว่ามันจะหลวม พร้อมตกหล่นอยู่เสมอ
ผมค้นพบว่า เพราะว่ามันหลวม พร้อมหล่น เราจึงเปลี่ยนวิธีการถือใหม่
ประคับประคองบ่อยขึ้น มีสติกับมันมากขึ้นแค่นั้นเอง
มันก็ไม่หายไปไหนอีกแล้ว
ปรากฎว่าการใช้สิ่งของที่แทบจะพังมิพังแหล่
ทำให้เราใส่ใจกับสิ่งของมากขึ้น ประเด็นคือทำให้เรามีสติมากขึ้น
หากมองในมุมกลับ หากเราต้องการให้การรู้สึกตัวเกิดขึ้นบ่อยๆ
ใส่ใจต่อสรรพสิ่งบ่อยๆ จะทำให้เรามีสติบ่อยๆ โดยจำเป็น
ก็ลองใช้สิ่งของที่มันไม่สมบูรณ์ดูบ้าง
บางทีความเพียบพร้อมของเครื่องมือเกินไป ก่อให้เกิดความสบาย
ความสบายก่อให้เกิดการเพลิดเพลิน ไม่มีสติ
เวลาเช่นนั้น เราจะไม่สนใจต่อสิ่งใด ไม่มีความใส่ใจต่อสิ่งอื่น
เพราะความสนุกมันมาบดบัง
การทำตัวให้ตัวเองไม่สะดวกนั้น อาจเป็นฮวงจุ้ยของใจได้
ชีวิตจริงคนเรานั้น ไม่ต้องไปสะดวกสบายมาก
หากมากเกินไป การใช้ร่างกายและสมองก็จะน้อยลง
เป็นผลเสียมากกว่าเสียด้วยซ้ำ เรามักมองไม่เห็นในทันที
เพราะมันเป็นเรื่องของผลในระยะยาว
ผลในระยะสั้น มันมักจะหลอกให้เราหลงทางว่าหอมหวานเสมอ
จึงเป็นประเด็นปัญหาว่า ทำอย่างไร เราจึงจะใส่ใจต่อทุกสรรพสิ่งได้
ถ้าตอบแบบกำปั้นทุบหน้าคือ มีสติ
ผมมองแบบ Inverse คือ ดำรงตนให้อยู่ในสถานการณ์ลำบาก
ไม่ต้องสบายมาก แค่นี้เราก็มีสติใส่ใจต่อสรรพสิ่งรอบข้างได้เช่นกัน
วันศุกร์ที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น