วันศุกร์ที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐

ลืมโทรศัพท์มือถือ

กลายเป็นเรื่องใหญ่มากๆ ถึงมากที่สุดในโลกขณะนี้
มันทำให้เราขาดความมั่นใจทั้งหมดทั้งมวลไป
ผมเพิ่งรู้สึกตัว ว่าเราเป็นทาสของมันเข้าเต็มประดา ก็ตอนลืมโทรศัพท์นี่ล่ะ
พี่ปู่ เคยนิยามโทรศัพท์ไว้ว่า “เครื่องเรียกทาส”
ขอปรบมือให้ก้องโลกเลยว่าตรงมาก
ขาดโทรศัพท์ไป เหมือนอยู่คนเดียวในโลก เหมือนชีวิตขาดหายอะไรไป
เราอาจเห็นความสำคัญของมันมากเกินกว่าไส้ติ่ง อวัยวะในร่างกายเราเสียอีก
บางคนมีสองสามเครื่อง ก็เท่ากับเป็นทาสคูณสาม
การเมมเบอร์โทรฯ ไว้ในหน่วยความจำของเครื่อง
ทำให้เราไม่ได้ใช้สมองเท่าที่ควร เมื่อโทรศัพท์หาย
เราจึงเบลออยู่ระยะหนึ่ง อย่างมากก็จำได้แค่หมายเลขหลักๆ
แทนที่สมองจะได้ทำงานในการจำอย่างเต็มที่ กลับถูกเทคโนโลยีแย่งไปใช้
เมื่อเราพึ่งพาวัตถุมากขึ้น ความสามารถต่างๆ (Talent) ของเราก็หายไปเช่นกัน
แล้วบริษัทยักษ์ใหญ่ ก็เข้ามากำหนดพฤติกรรมการดำรงชีวิตของเรา
ในขณะเดียวกัน เค้าก็ดูดเงินเราไปด้วย เราจึงจำเป็นต้องดิ้นรนหาเงินมาประเคน
ให้กับพฤติกรรมที่เสียไปแล้วของเราเอง อย่าไปโทษบริษัทเค้าให้มากเลย
เราไม่รู้เท่าทันเค้าเอง มาคิดทบทวนดูอีกที วิธีการของเค้าช่างแยบคาย
โหดร้ายปนน้ำผึ้ง อาบยาพิษ
สังเกตได้ว่า ระยะแรกของโทรศัพท์มือถือเข้าตลาด จะมีโปรโมชั่นให้โทรฟรี
ไม่ใช่เพราะว่า ใจดีอะไรหรอก โลกนี้ไม่มีอะไรฟรีอยู่แล้ว
เค้าขายเครื่องราคาแพง เก็บรายเดือนๆ ละ 500 บาท แค่นี้ก็นอนตีพุงแล้ว
แต่การโทรฟรี เป็นการหลอกให้เราเสพ แล้วก็ติดในการโทร
พอหมดโปรโมชั่น เราก็หลงกลเสพจนติดไปแล้ว ทีนี้เขาจะขึ้นราคาเท่าไหร่
ก็ตามอำเภอใจของเขาเองแล้ว เราเองก็กลายเป็นทาส ที่ต้องทนทำงานหาเงิน
มามอบให้เขา โดยอ้างว่าโทรเพื่อความสุขใจ ใกล้ชิดกันมากขึ้น
คงเป็นหลักการตลาดชนิดหนึ่ง ที่สร้างกำหนดพฤติกรรมให้กับผู้บริโภค
ไม่ใช่แค่การสำรวจพฤติกรรม แล้วเดินเกมส์การตลาด
แต่เป็นการสร้างพฤติกรรมเพื่อให้มนุษย์บริโภค ในสินค้าที่ตนจำหน่าย
ยุทธวิธีไม่ว่าจะอย่างไรก็แล้วแต่ เพื่อให้ผู้บริโภคเสพให้ติด
เมื่อไหร่ที่เสพจนติด เมื่อนั้น เงินตุงกระเป๋าเค้าทันที
พร้อมกับเราเป็นทาสเค้าด้วย
โทรศัพท์มือถือนั้น เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดมาก
รูปแบบของทาสสมัยก่อน ร.5 มันชัดเจนเกินไป
แต่วันนี้ ทาส ยังมีอยู่ แต่เปลี่ยนรูปแบบให้แยบคายขึ้น
เราเองก็ตกเป็นทาสมันเช่นกัน ที่มันมากำหนดพฤติกรรมเราแล้วยังเอาเงินเราไป
ผมจะเริ่มจำหมายเลขให้มากขึ้น ลบออกทีละเบอร์
ใช้สมองให้มากขึ้น โทรเท่าที่จำเป็น วันหนึ่งผมอาจโยนมันทิ้งก็ได้
สังเกตไหมว่า การใช้โทรศัพท์ มันทำให้เราโกหกกันเก่งขึ้นด้วย
บางคนเครื่องหนึ่งมีซิมการ์ด สามสี่ซิม สะดวกสบายมากขึ้น เทคโนโลยีซับซ้อนขึ้น คนก็ยิ่งเละมากขึ้นด้วย

ไม่มีความคิดเห็น: