หยุดรถ กราบพระ

ผมขับรถสวนทางกลับ สมณะชาวอโศกสามรูป กำลังเดินในลักษณะเดินธุดงค์
คำว่า สมณะชาวอโศก นั้นการันตีการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบอย่างสูงสุด
เปรียบไปก็เหมือน คนที่ผ่านการทดสอบและฝึกฝนมาอย่างสาหัส
การันตีเหมือนกับ คนที่มาจาก Harward, Cambridge,หรือ Oxford
หรือไม่ก็ จอมยุทธ์ที่ลงจากวัดเส้าหลินแล้วมาท่องยุทธภพ

ขับรถผ่านไป ผมยกมือไหว้หนึ่งครั้ง แต่ผมรู้สึกว่าแค่นั้นไม่พอนะ
ผมเลี้ยวรถกลับทันที ไปจอดต่อหน้า ลงจากรถแล้วก้มลงกราบกับพื้น
เป็นธรรมดา พระท่านก็ต้องหยุดให้กราบอยู่แล้ว
ผมถามท่านว่าจะให้ผมไปส่งที่ไหนหรือไม่ ท่านบอกว่าไม่เป็นไร
ตั้งใจจะเดินขึ้นเขาเพื่อฝึกฝนตนเองอยู่แล้ว
แม้ไม่รู้จักกัน พูดคุยแค่สองสามประโยค
ผมรู้สึกทางร่างกายเลยว่า หัวใจพองโต
สมองเย็นวาบ โล่งหัวมาก อาการนี้ติดอยู่ประมาณสิบนาที
ถามว่าเกิดอะไรขึ้น