แหวกวิธีกินเดิมๆ

ปกติเราสั่งก๋วยเตี๋ยวหรือผัดไทย เรามักจะปรุงด้วยพริก น้ำตาล โดยอัตโนมัติ
วันนั้น ผมไม่ได้ปรุงอะไร เพราะว่ากระปุกเครื่องปรุงมันอยู่ไกล
จริงๆ แล้วขี้เกียจลุกเดินไปหยิบจากโต๊ะอื่น
แต่พอกินเข้าไป จึงนึกขึ้นได้ว่า ไม่ปรุงก็ดีเหมือนกัน
เราไม่เคยสนใจรสชาดเดิมๆ ของอาหารที่อยู่ต่อหน้า
พอมันมาถึง เราจะรีบใส่พริกและน้ำตาลทันที
แต่จริงๆ แล้ว การไม่เพิ่มอะไรเลย แล้วสัมผัสกับสิ่งที่อยู่ต่อหน้าในอารมณ์บวก
แล้วเราจะรู้ว่ามันวิเศษจริงๆ
ตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่เคยคิดปรุงอะไรเพิ่มอีกเลย

ลองสัมผัสลักษณะสามัญของอาหารดู ว่าน่าสนใจแค่ไหน
เช่นปกติการกินผลไม้ จะต้องปั่น แต่ถ้าเรารู้ว่าการปั่นนั้น
ความร้อนจากใบพัดมีดและไฟฟ้า ทำให้วิตามินสูญเสียไป
การปั่นทำให้ธรรมชาติดั้งเดิมของผลไม้หายไป
แทนที่เราจะได้รับคุณค่าจากผลไม้นั้นเต็มๆ แต่เราได้รับเพียงแค่ครึ่ง
อันมีเหตุมาแต่เพราะไม่รู้ หรือติดใจในรสชาดของการปั่นนั้น ก็ดูจะไม่คุ้มค่าเท่าใดนัก