ครอบครัวโจร

ชีวิตผมคลุกคลีอยู่กับคนชั่วมาก บางทีถ้าไม่แกร่งพอ ก็เผลอไผลชั่วไปด้วย
แต่คนที่น่าสงสารคือคนที่ทำชั่วอยู่ แล้วไม่รู้ว่านั่นคือความชั่ว ...เรียกว่า หลง(ทาง)
มีโจรอยู่คนหนึ่งที่ผมรู้จัก อยู่ระหว่างสืบสวน ยังไม่จับกุมเพราะพยานหลักฐานไม่แน่นพอ
ต้องทำเป็นญาติดีเข้าไปหา เพื่อแกะรอยความชั่วต่างๆ ของเค้า นำไปสู่การจับกุมในวันหนึ่ง
ผมเข้าไปที่บ้านเขา จึงได้เห็นสภาพชีวิตและครอบครัวที่เขามองว่าปกติ
แต่ผมมองว่า ชีวิตเขาตกต่ำสุดขีด เป็นปัญหาของสังคม

ตัวเขาเองเอาแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ เพราะได้เงินมาง่าย ก็ย่อมใช้จ่ายง่าย
ทำงานเหมือนกัน แต่ทำงานในสิ่งที่ผิดกฎหมาย จนฝังแน่นยึดเป็นอาชีพ
การเที่ยวกลางคืน เมาหัวราน้ำกลับบ้านมาทุกวัน เป็นเหตุให้ลูกเขา
ยึดเอาเป็นแบบอย่าง ลูกเขาเรียนโรงเรียนที่ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งเสื่อม
ค่าเรียนโคตรแพง แต่คุณภาพโคตรห่วย เด็กนักเรียนหญิงขายตัวเป็นอันมาก
ลูกสาววัย 17 ปีทำเป็นแต่ขอเงิน เย็นวันศุกร์ก็หายไปกับเพื่อนแก็งค์มอเตอร์ไซด์
กลับมาอีกทีวันอาทิตย์ ไม่รู้ว่าไปอยู่ไหนมา แต่พ่อแม่เขาไม่สนใจ
ไม่ห้ามปราม ไม่เห็นว่าเป็นทางเสื่อม เพราะมีพ่อทำให้ดูเป็นตัวอย่าง
ธรรมชาติของสาววัย 17 กับเพื่อนซึ่งเป็นสังคมหลักกลุ่มที่สามของชีวิต
สังคมในโรงเรียนเสื่อมย่อมชักนำลูกเขาไปในทางเสื่อมเช่นกัน
เมื่อพื้นฐานครอบครัวย่ำแย่ ก็นำพาสังคมย่ำแย่ไปด้วยเช่นกัน
บางครั้งลูกก็ไปเจอพ่อเที่ยวอยู่ในเธคอยู่กับผู้หญิงอื่น
ลูกกลับเห็นเป็นเรื่องสนุก ไปกรรโชกเงินพ่อ ไม่งั้นจะฟ้องแม่
ตัวอย่างที่ลูกเห็น ผมไม่รู้ว่าอนาคตลูกสาวคนนี้ของเขาจะเป็นเช่นไร

ผลกรรมในการที่เขาทำชั่วจนยึดเป็นอาชีพ
มันย้อนกลับมาทำให้ชีวิตครอบครัวเขาตกต่ำอย่างคาดไม่ถึง
และเขาเองก็ไม่รู้ตัว
บางทีผมไม่ต้องไปจับเขาก็ได้ ชีวิตเขาก็ย่ำแย่พออยู่แล้ว
เขาถูกลงโทษด้วยกฎธรรมชาติอยู่แล้ว แต่ไม่ได้หรอก
เขาทำหน้าที่ของเขา ส่วนผมก็ต้องทำหน้าที่ของผม