วันพุธที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

ไม่หวังผล มักจะได้เกินกว่าที่หวัง


ลองสังเกตดูว่า หากเราทำอะไรไม่หวังผลตอบแทน
มักจะได้อะไรตอบแทนแบบไม่คาดฝันเสมอ
พี่นรชัยฯ ป่วยเข้าโรงพยาบาลอาการหนัก

ต้องอยู่ห้องพิเศษ
แต่หาห้องไม่ได้ ทำอย่างไรก็ไม่ได้
ผมเลยติดต่อกันยาฯ พยาบาลที่รู้จักกัน กันยาฯ ช่วยเต็มที่
ใช้สิทธิในลักษณะญาติผู้ใหญ่เพื่อให้เข้าพักในห้องพิเศษได้
พี่นรชัยฯ ซาบซึ้งน้ำใจกันยาฯ มาก

บอกผมว่าจะเอาตังค์ให้กันยาฯ
ผมบอกกันยาฯ หลายครั้ง กล่อมแล้วกล่อมอีก

ว่ารับตังค์ไปเถอะ ถือว่าเป็นสินน้ำใจ

ด้วยความเป็นผู้มีจิตใจสูงเป็นปกติและอยู่ในสังคมแวดล้อมที่ดี


กันยาฯ ไม่ยอมรับเอาเงินนั้น แถมหลบหน้าไปเลย
ระยะเวลาผ่านไป ไม่น่าเชื่อว่าผลจากการที่กันยาฯ

ช่วยพี่นรชัยฯ โดยไม่หวังผลตอบแทน

ไม่ยอมรับเงินตอบแทน จะส่งผลรุนแรง
ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี พี่นรชัยฯ ยังนึกถึงบุญคุณกันยาฯ

อยู่เสมอ ผมเองก็ยังนึกถึงความดีของกันยาฯ อยู่เสมอ

จนทุกวันนี้พี่นรชัยฯ
ยังคิดที่จะโทรตามกันยาฯ มาเลี้ยงข้าวอยู่ตลอดเวลา
ลองนึกว่าหาก กันยาฯ รับตังค์เป็นการตอบแทนในวันนั้น

ผลก็คือบุญคุณได้ตอบแทนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ก็จะไม่มีใครนึกถึงคุณความดีของการทำในครั้งนั้น
ก็เป็นเพียงการจ้าง เป็นครั้งคราว เหมือนธุรกิจ

จบลงด้วยอำนาจเงิน
ณ วันนี้ กันยาฯ แม้จะอายุน้อยกว่า ได้สอนผมทางอ้อมว่า

การทำอะไรก็ตามโดยไม่หวังผลตอบแทน
เราจะได้ผลตอบแทนที่สูงกว่าเสมอ อย่าแพ้อำนาจเงิน

เงินไม่ใช่คำตอบของทุกสิ่ง
คุณความดีของกันยาฯ ก็ยังคงเบ่งบานอยู่เสมอ

ก็เพราะการไม่หวังผลตอบแทน

ขอสรรเสริญไว้ ณ โอกาสนี้ แม้เจ้าตัวจะไม่ได้ยิน

ไม่มีความคิดเห็น: