ชีวิตคนเรา มันไม่ได้ดีเสมอไป

มันไม่ได้ดีทุกวัน มันจะมีสองด้านประกอบกันเสมอๆ
เพื่อให้เรารู้ซึ้งถึงความอบอุ่น มันก็จะต้องมีความเย็นมาทดสอบเราก่อน
วันหนึ่งมันมีร้าย อีกวันมันก็ต้องมีดี มีลบย่อมมีเพิ่ม
นี่เป็นคุณค่าของการเกิดเป็นมนุษย์ ที่ได้สุขๆ ทุกข์ๆ บ้างปนกันไป
เพื่อจะได้รู้คุณค่าของสองสิ่งไปพร้อมๆ กัน
เป็นสิ่งที่เปรต สัตว์นรก หาไม่ได้ เพราะเขามีแต่ทุกข์
เป็นสิ่งที่เทวดา พรหม หาไม่ได้ เพราะท่านมีแต่สุข
การเรียนรู้สุขและทุกข์ จึงเป็นคุณสมบัติอันมีคุณค่าของการเกิดเป็นมนุษย์
เรียนรู้สุขบ้าง เพื่อจะได้ไม่หลงระเริงไปกับมันจนประมาท
เรียนรู้ทุกข์บ้าง เพื่อจะได้ไม่ทุกข์อีก หรือเป็นทุกข์น้อยลง
มองชีวิตเหมือนเกมส์ๆ หนึ่ง ที่อย่านึกเอาเราไปเป็นผู้เล่นเสียเอง
แต่มองตัวเราเอง เหมือนผู้ชมที่อยู่บนอัฒจรรย์นอกสนาม
พิจารณา วิเคราะห์เกมส์อย่างมีเหตุผล ปราศจากอารมณ์ในการเชียร์ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
การสืบสวนคดีฆาตกรรม ที่ตำรวจหรือญาติตำรวจเกี่ยวข้อง
ตำรวจผู้นั้น ก็จะต้องถูกกันออกไป ไม่ให้มาทำคดีร่วมด้วย
เพราะจะเปี่ยมไปด้วยอารมณ์นั่นเอง โกรธ แค้น ชิงชัง เอนเอียง ไม่เป็นกลาง
เมื่อใดที่เอาอารมณ์นำหน้าเหตุผล เมื่อนั้นก็ไม่มีการวิเคราะห์
ไม่อยู่บนหลักของความถูกต้อง
ไม่ต้องไปหลอกตัวเองว่า ทุกข์มันไม่มี, สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วดีเสมอ
เหมือนอย่างที่หนังสือจิตวิทยาแนะนำ
จงเผชิญหน้าความเป็นจริง ทั้งสุขและทุกข์อย่างรู้สึกตัว
ตามคุณสมบัติพิเศษของความเป็นมนุษย์ ที่อมนุษย์ทั้งหลายอิจฉา
ให้รู้สึกตัว เห็นตนเองเป็นผู้เล่นในสนาม พินิจพิเคราะห์ด้วยเหตุและผล
เมื่อนั้นแหละที่เรียกกันว่า สติมา ปัญญาก็เกิด