ระวังบัตรลดราคา

ซื้อหนังสือที่ซีเอ็ด หากมีบัตรประเภท กบข. หรือบัตรส่วนลดอื่นๆ
ก็จะได้ลดราคา ประมาณ 5% ผมก็เลยตั้งใจว่าหากไปซื้อหนังสือ
ก็จะติดบัตร กบข.ไปด้วย
พอไปจริงๆ ผมกลับรู้สึกสงสารร้านเขา เพราะลดราคาก็ลดเพียงแค่นิดเดียว
หากหนังสือราคา 200 บาท ก็จะลดได้ซัก 10 บาท
ก็เลยไม่ได้ใช้บัตรลดราคาซักครั้ง
ผมมีความคิดว่าคนเราทำธุรกิจก็ย่อมต้องหวังผลกำไร
การขายหนังสือก็กำไรน้อยอยู่แล้ว เราเองก็ไม่ได้เดือดร้อน
และอยากจะได้ส่วนลด 5% มากมายจนตัวสั่น
ให้เขาได้รับกำไรไปเต็มๆ ดีกว่า เราไม่ได้ตัดสินใจซื้อหนังสือเพียงเพราะ
เห็นว่าเขาจะลดราคาให้ 5% แต่เราซื้อหนังสือเพราะว่าหนังสือมันน่าสนใจต่างหาก
คนเราเวลาไปซื้อของในตลาดก็จะติดในการต่อรองราคา
จนเป็นนิสัย จนคิดว่ามันเป็นเกมส์สนุกสนาน
จนลืมไปว่ามันเป็นการเพาะนิสัยความเห็นแก่ตัว
คนซื้อเอง ก็คิดว่าคนขายตั้งราคาสูงเกินจริง
คนขายเอง ก็คิดว่าคนซื้อจะต้องต่อรองราคาแน่ๆ ก็เลยตั้งสูงไว้ก่อน
ดูเหมือนคนเรา หลอกกันไป ก็หลอกกันมา
ไปซื้อของในตลาด บางทีผมบอกแม่ค้าว่าผมไม่ต่อราคานะ
จะได้กำไรเต็มๆ เสียที เขาดีใจจนยิ้มแก้มปริ
บางทีผมให้เงินเกินจากราคาที่เขาขาย คิดซะว่าให้ทิป
แม่ค้าบอกว่าเขาไม่เคยเจอ เคยเจอแต่คนต่อราคา ไม่เคยมีใครให้เกิน
เพราะคนเราไม่ค่อยได้ฝึกการเป็นผู้ให้มากกว่า
เคยชินต่อการต่อรองราคาให้น้อยลง เพื่อเราจะได้จ่ายน้อยลง แต่ได้ของมากขึ้น
เราบ่มเพาะเชื้อความโลภสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว
ระวังบัตรส่วนลดต่างๆ ระวังใจจะไหลไปสู่การเห็นแก่ได้
แล้วจะกลายเป็นความเคยชิน
“ใจคนเรา มักจะไหลไปตามความเคยชิน”