การนั่งเก้าอี้มีพนักพิง จะทำให้เราติดนิสัยการนั่งพิง นั่งเมื่อไหร่ก็พิง
โดยไม่เคยคิดจะพยุงน้ำหนักของตนเอง ด้วยการนั่งตรง
การนั่งพิงทำให้เราติดสบาย หากสบายมากๆ ก็จะนำไปสู่ความหลับ
ความสบายมักจะทำให้เราขาดสติ เผลอเรอง่าย
ปล่อยร่างกายเลื้อยไปตามรูปลักษณ์ของเก้าอี้
นำมาซึ่งการปวดหลัง เป็นโรคในท้ายที่สุด
คนเราได้มักได้รับผลร้ายจากการสบายตอนต้นเสมอ
ทุกข์ร้ายมักแฝงตัวอยู่ในความสบาย มันรอเพียงจังหวะจะแผลงฤทธิ์
การนั่งเก้าอี้เอนพิง ก็เท่ากับเอาตนเอง ไปพึ่งพิงไว้กับสิ่งอื่น
ฟักตัวเงียบๆ รอแสดงผลร้าย ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ผมค้นพบว่า เมื่อมีเก้าอี้ที่มีพนักพิงกับไม่มี ลองนั่งตัวที่ไม่มี
เราจะนั่งตัวตรงโดยอัตโนมัติ จิตใจนิ่ง มั่นคงกว่า
บุคคลิกภาพดีกว่า เพียงแต่มันไม่ค่อยสบาย เพราะไม่ได้ตามใจตนเอง
เราสามารถสร้างจิตที่นิ่งแข็งแรงได้
ด้วยการเพียงนั่งเก้าอี้ไม่มีพนักพิง แค่นั้นเอง
วันพุธที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น