หากว่า การใช้ชีวิตในโลกที่ผ่านมา ยังไม่เคยได้ยินคำว่า
"รอยของสายลม" ก็ยังไม่ต้องงง
ก็พึงรู้ไว้อย่างหนึ่งว่า
สรรพสิ่งในโลกนี้อีกมากมายเป็นครูเราได้เสมอ
แม้กระทั่งสายลมที่ผ่านมาวูบหนึ่ง
บนเส้นทางการแข่งขัน
ปลายทางย่อมมีทั้งรอยยิ้มและน้ำตารอคอยอยู่
แต่จะมีใครบ้างไหม เตรียมใจเผื่อความพ่ายแพ้
ก็จึงตระหนักว่า
ทุกสิ่งก็แค่...รอยของสายลม
รอยของสายลม คือ...มันไม่มีรอย
เพราะสายลมไม่ทิ้งร่องรอย
เพียงแค่ผ่านมาให้รู้สึกวูบๆ เย็นๆ แว่บเดียวแล้วก็จากไป
จึงหมายความว่า ทุกสิ่ง..ผ่านมา..แล้วก็..ผ่านไป
แต่สิ่งที่ค้างอยู่ที่จะทำให้เราทุกข์ทรมานอยู่นั้น
คือความทรงจำต่างหาก
ความทรงจำ คล้ายดั่งพยับแดด ลางๆ เหมือนว่ามีอยู่จริง
แต่พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ จะพบว่า...ไม่มีจริง
หากแบกไว้ก็จะหนัก, วางลงก็จะเบา
รู้นึกและสัมผัสว่า เรื่องราวความสุขต่างๆ ที่มาเยือน
หรือความทุกข์ที่บีบคั้นอยู่นั้น คล้ายดั่งสายลม
แตะต้องตัวเราวูบหนึ่ง แล้วก็หายไป..
ที่ยังจะเจ็บอยู่ มันก็แค่ความทรงจำ ที่ไม่มีตัวตนอยู่แท้จริง
เพราะทุกสิ่ง ก็แค่ "รอยบนสายลม"

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น