สีเลนะสุขะติงยันติ

ผมได้มีโอกาสคุยกับแม่ของเพื่อนที่ทำมาค้าขายด้วยใจมีศีล
ความเจริญรุ่งเรืองนี้ เกิดจากจิตใจที่ไม่โลภ, เป็นผู้ให้, และซื่อสัตย์
แม่เขาทำขนมด้วยใจรักจริงๆ ส่วนผสมจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยสิ่งดีๆ
วัสดุธรรมชาติ ที่ไม่หลอกลูกค้าด้วยการเอาแป้งเข้าไปผสม
ความปราณีตนี้ จึงบ่งบอกคุณภาพของชิ้นงาน
ชิ้นงาน เมื่อเปรียบเทียบกับขนมร้านอื่นๆ จึงโด่ดเด่นมากกว่าหลายช่วงตัว
เพราะเป็นคุณภาพที่ออกมาจากความจริงใจ ที่ลูกค้าสัมผัสได้
ถ้าไม่โง่เกินไปนัก
การเป็นผู้ให้นั้น คืออยากให้ลูกค้าแต่สิ่งที่ดีๆ
ไม่เอาของเก่ามาวนเวียนขายใหม่ ไม่มีการโกหกว่าเป็นของใหม่
เพราะทุกอย่างทำวันต่อวัน หากไม่หมดก็เอาไปบริจาคเสีย
สินค้าทุกอย่างจึงใหม่ สดเสมอ
เรื่องนี้ ทำให้ผมนึกถึง เรื่องราวร้านขายผักของหนุ่มโสด
ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ที่เขาขายผักผลไม้สดๆ วันต่อวัน
จนเป็นร้านขายผักที่ขายดีที่สุด ในเกาหลี
การให้นั้น ไม่ได้จำกัด แต่แม่เขากล้าที่จะบอกสูตรการทำขนม
ให้กับคนอื่นๆ แล้วให้คนนั้นทำขนมส่งมาให้ขายต่อ
เป็นการทำตลาดให้ด้วย ปั้นคนด้วย เผยแผ่วิชาด้วย
เมื่อให้มาก ก็ย่อมได้รับผลตอบแทนกลับมามาก
ตามกฏการสะท้อนกลับ และย่อมได้รับการยำเกรง
ได้รับเกียรติจากผู้คนที่ได้รับการบอกสอน
สิ่งที่น่าสนใจมากกว่านั้นก็คือ เมื่อถามว่า
ทำไมไม่ขยายกิจการต่อออกไปอีก
คำตอบก็คือ “เพียงพอ”
คนเราหาคำๆ นี้ยากเหลือเกิน
แม่แกบอกว่า ขายแค่นี้ก็รวยตายแล้ว จะเอาอะไรมากมาย
หากเรารวยมาก ก็ยิ่งทุกข์มาก สร้างความเดือดร้อนอีกมาก
เวลาจะมีให้ตนเองน้อยลง การควบคุมคุณภาพเป็นไปได้ยากขึ้น
แล้วจะรวยไปทำไมอีก ผมรู้สึกอยากเอาคำๆ นี้
ไปบอกกับคุณทักษิณฯ และครอบครัว ญาติมิตร
เหตุการณ์เดียวกันนี้ ทำให้ผมนึกถึงแจ็คขายเต้าหู้
แจ็คทำเต้าหู้ที่เป็นเต้าหู้จริงๆ ที่ทำจากถั่วเหลืองจริงๆ สดๆ ใหม่ๆ ทุกวัน
ธรรมดาเมื่อทำของดี คุณภาพ มันก็ย่อมโดดเด่นกว่าท้องตลาด
ที่แม่ค้าเปี่ยมไปด้วยความโลภ ผสมแป้ง ผสมสารพัด จนหาสาระมิได้
ปรากฎว่า คนซื้อต้องมายืนต่อแถวเป็นแนวยาวเพื่อขอซื้อเต้าหู้จากแจ็ค
แจ็คสามารถขายเต้าหู้หมดในเวลาพริบตา แถมไม่พอ ของดีย่อมมีน้อย
เป็นการแอบสร้าง Demand ไปในตัว
ทำไมแจ็ค ถึงไม่ขยายกิจการ
ผมเชื่อว่า ผมคงได้คำตอบเดียวกัน คือ “เพียงพอ”
คำที่หายากเต็มทนคำนี้ มักจะเกิดกับสิ่งที่ดีๆ เสมอ
มนุษย์เราสักกี่คน ที่จะรู้จักคำว่า “พอ”
การพอ จะไม่ก่อให้เกิดความโลภ การเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น
ผมชื่นชมการค้าขายของทั้งสองท่าน
แล้วความดีของเค้า ก็ตอบแทนให้เค้าผาสุกกับชีวิตในทางโลก
อันเป็นโลกสมบัติ คือรวยไม่หยุด โดยไม่ต้องห้อยจตุคามใดๆ
ให้เมื่อยคอ แล้วไม่เห็นว่ามันจะรวยได้สักที