เพลง

เดี๋ยวนี้ผมสังเกตตัวเองว่า ฟังเพลงน้อยลง
เพลงที่เคยคิดว่าเพราะ ก็ไม่ค่อยจะเพราะเท่าไหร่ ออกจะรำคาญด้วยซ้ำ
รู้สึกว่า เดินทางมาถึงจุดหนึ่งที่เห็นว่า ฟังธรรมไพเราะกว่าฟังเพลง
ในรถจึงเต็มไปด้วยซีดีธรรม ส่วนซีดีเพลงเก็บลงกล่องแทบไม่ได้เปิด
เพราะรู้สึกว่า รำคาญ
ผมรำคาญเนื้อหาเพลงเป็นส่วนมาก เพราะมันไม่ได้สร้างสรรค์อะไรเลย
มีแต่การตอกย้ำ ซ้ำเติมให้เจ็บปวด เหมือนมีแผลอยู่แล้ว
แล้วมาตบที่แผลเล่นบ่อยๆ เพื่อให้เกิดความสะใจ ทั้งคนเล่นและคนฟัง
ผมเล่นดนตรีมาก่อน ทุ่มเทกับการเล่นดนตรีเป็นบ้าเป็นหลัง
แม้ว่าเราเคยรู้สึกว่าการเล่นดนตรี ร้องเพลง
เหมือนเป็นเสียงสวรรค์ อ่อนช้อย งดงาม
แม้ว่าในอดีตเราเคยคิดว่า ชีวิตนี้เราจะขาดเสียงดนตรีไปเสียไม่ได้
แต่วันนี้ ความคิด ความรู้สึก ความเห็น ผมเปลี่ยนไป
ผมยังคงฟังเพลง (บางเพลง) ไพเราะอยู่ เพราะเนื้อหาสร้างสรรค์
หรือเพลงที่ท่วงทำนองที่งดงาม อ่อนหวาน
เพียงแต่ผมเลือกฟังธรรมมากกว่า เพราะรู้สึกว่ามันไพเราะกว่า
ก็แค่นั้นเอง